انعطاف پذیری شناختی موجب تعدیل افسردگی و افکار خودکشی در بیماران تحت درمان نگهدارنده اوپیوئیدی می شود.

انعطاف پذیری شناختی موجب تعدیل افسردگی و افکار خودکشی در بیماران تحت درمان نگهدارنده اوپیوئیدی می شود.

انعطاف پذیری شناختی موجب تعدیل افسردگی و افکار خودکشی در بیماران تحت درمان نگهدارنده اوپیوئیدی می شود.

 انعطاف پذیری شناختی موجب تعدیل افسردگی و افکار خودکشی در بیماران تحت درمان نگهدارنده اوپیوئیدی می شود.

انعطاف پذیری شناختی موجب تعدیل افسردگی و افکار خودکشی در بیماران تحت درمان نگهدارنده اوپیوئیدی می شود.

با وجود پژوهش ها و کارآزمایی های بالینی مختلفی که در خصوص عوارض جسمانی درمانهای مختلف نگهدارنده در افراد تحت درمان صورت گرفته، با اینحال پژوهش های نسبتا کمی به بررسی آسیب های خلقی طولانی مدت این داروها پرداخته و نیز پژوهش های کمتری به مقایسه مشکلات خلقی ناشی از داروهای مختلف در افراد پرداخته است. همچنین، با وجود اینکه نواقص خلقی، شناختی و روانشناختی در بیماران و افراد تحت درمان های نگهدارنده شناسایی و تایید گردیده، با اینحال، این موضوع دقیقا مشخص نگردیده که تفاوت های موجود در افراد تحت درمان های نگهدارنده، ناشی از داروهای متادون، بوپره نورفین و... است و یا تاریخچه مصرف مواد اپیوئیدی و روانگردان توسط این افراد منجر به بروز و تداوم این شرایط گردیده است. از آنجائیکه این امر بر عملکرد عادی و روزمره بیماران تاثیر گذاشته و می تواند علاوه بر اثرگذاری بر سایر جنبه های زندگی، شرکت در درمان و ادامه آن را نیز در این افراد تحت تاثیر قرار دهد بنابراین، بررسی و فهم جنبه های مختلف آسیب شناختی ناشی از مصرف طولانی مدت داروهایی مانند متادون و بوپره نورفین و تنتوراپیوم – که به عنوان درمانهای جایگزین نامیده می شوند- می تواند بر فرایند درمان اختلالات وابسته به مواد، نحوه استفاده و یا حتی موضوع استفاده یا عدم استفاده از آنها در بیماران تاثیرگذار باشد.

این مطالعه یک مطالعه تحلیلی مقطعی بود. حجم نمونه 126 نفر بودند که به طور تصادفی از 4 کلینیک سرپایی درمان نگهدارنده در سمنان (42 نفر متادون، 42 نفر بوپرنورفین و 42 نفر تنتور تریاک) انتخاب شدند. این افراد کسانی بودند که بر اساس راهنمای تشخیصی و آماری انجمن روانپزشکی امریکا معیارهای اختلال مصرف مواد را داشتند که حداقل یکسال از زمان قطع مصرف آنها گذشته بود. . با استفاده از پرسشنامه های افکار خودکشی و انعطاف پذیری شناختی و نیز مقیاس افسردگی بک داده های این پژوهش جمع آوری شده و با استفاده از تحلیل رگرسیون لجستیک مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل همبستگی بین نمرات افسردگی، افکار خودکشی و انعطاف پذیری شناختی نشان داد که بین هر یک از آنها همبستگی معنی داری وجود دارد. با تعدیل نوع درمان، افزایش انعطاف پذیری شناختی با کاهش احتمال افسردگی، استفاده از بوپرنورفین و تنتور تریاک در مقایسه با متادون با افزایش افسردگی همراه بود. با این حال، تجزیه و تحلیل چند متغیره ارتباط مستقل و معناداری بین انعطاف پذیری شناختی و خطر خودکشی نشان نداد.

 این نتایج، حاصل یک طرح تحقیقاتی مصوب مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت دانشگاه علوم پزشکی سمنان است. نتایج این مطالعه در مجله Iranian Journal of Psychiatry چاپ شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر اینجا را کیلیک کنید.

  • کد خبر : 46482
لینک کوتاه خبر :
منیره معنوی
خبرنگار

منیره معنوی

0 نظر برای این مقاله وجود دارد

نظر دهید

متن درون تصویر امنیتی را وارد نمائید:

متن درون تصویر امنیتی را وارد نمائید *